در پشت چار چرخه فرسوده اي
کسي خطي نوشته بود:

من گشته ام نبود ! "
تو ديگر نگرد نيست ! …"من هم نوشتم: گر خسته اي بمان و اگر خواستي بدان:
ما را تمام لذت هستي به جستجوست.
پويندگي تمامي معناي زندگي ست.
"هرگز نگرد نيست"
سزاوار مرد نيست...

پياده از کنارت گذشتم، گفتي: "قيمتت چنده خوشگله؟"

سواره از کنارت گذشتم، گفتي: "برو پشت ماشين لباسشويي بنشين!"

در صف نان، نوبتم را گرفتي چون صدايت بلندتر بود!

در صف فروشگاه نوبتم را گرفتي چون قدت بلندتر بود!

زيرباران منتظر تاکسي بودم، مرا هل دادي و خودت سوار شدي!

در تاکسي خودت را به خواب زدي تا سر هر پيچ وزنت را بيندازي روي من!

در اتوبوس خودت را به خواب زدي تا مجبور نشوي جايت را به من تعارف کني!

در سينما نيکي کريمي موقع زايمان فرياد کشيد و تو پشت سر من بلندگفتي: "زهر مار!"

در خيابان دعوايت شد و تمام ناسزاهايت فحش خواهر و مادر بود!

در پارک، به خاطر حضور تو نتوانستم پاهايم را دراز کنم!

نتوانستم به استاديوم بيايم، چون تو شعارهاي آب نکشيده ميدادي!

من بايد پوشيده باشم تا تو دينت را حفظ کني!

مرا ارشاد مي کنند تا تو ارشاد شوي!

تو ازدواج نکردي و به من گفتي زن گرفتن حماقت است!

من ازدواج نکردم و به من گفتي ترشيده ام!

عاشق که شدي مرا به زنجير انحصارطلبي کشيدي!

عاشق که شدم گفتي مادرت بايد مرا بپسندد!

من بايد لباس هايت را بشويم و اطو بزنم تا به تو بگويند خوش تيپ!

من بايد غذا بپزم و به بچه ها برسم تا به تو بگويند آقاي دکتر!

وقتي گفتم پوشک بچه را عوض کن، گفتي بچه مال مادر است!

وقتي خواستي طلاقم بدهي، گفتي بچه مال پدر است!

نه ديگر من به حقوق خود واقفم، و براي گرفتن برابري در مقابل تو تا به انتها استوار و مستحکم ايستاده ام زيرا به هويت خود رسيده ام، به هيچ وجهي از حق خود نخواهم گذشت.

من با تو برابرم، مرد

احتياجي ندارم که تو در اتوبوس بايستي تا من بنشينم

احتياجي ندارم که تو نان آور باشي

احتياجي ندارم که تو حامي باشي

خودم آنقدر هستم که حامي خود و نان آورخود باشم

با تو شادم آري، اما بدون تو هم شادم!

من اندک اندک مي آموزم که براي خوشبخت بودن نيازمند مردي که مرا دوست بدارد نيستم

من اندک اندک عزت نفس پايمال شده خود را باز پس مي گيرم

به من بگو ترشيده، هرچه مي خواهي بگو. اما افتخار همبستري و همگامي با مرا نخواهي يافت تا زماني که به اندازه کافي فهميده و باشعور نباشي!

گذشت آن زمان که عمه ها و خاله هايم منتظر مردي بودند که آنها را بپسندد و در غير اينصورت ترشيده مي شدند و در خانه پدر مايه سرافکندگي بودند

امروز تو براي هم گامي با من (و نه تصاحب من - که من تصاحب شدني نيستم) بايد لياقت و شرافت و فروتني خود را به اثبات برساني

حقوقم را از تو باز پس خواهم گرفت. فرزندم را به تو نخواهم داد

خودم را نه به قيمت هزار سکه و يک جلد کلام الله که به هيچ قيمتي به تو نخواهم فروخت

روزگاري مي رسد که مي فهمي براي همگامي با من بايد لايق باشي - و نيز خواهي فهميد همگام شدن با من به معناي تصاحب من يا تضمين ماندن من نخواهد بود

هرگاه مثل پدرانت با من رفتار کردي بي درنگ مرا از دست خواهي داد

ممکن است دوست و همراه تو شوم اما ملک تو نخواهم شد ..

همه آدم‌ها با هم برابرند ، اما پول‌دارها محترم ترند .

همه آدم‌ها با هم برابرند ، اما دخترها پرطرف‌دارترند .

همه آدم‌ها با هم برابرند ، اما بچه‌ها واجب‌ترند .

همه آدم‌ها با هم برابرند ، اما خانم‌ها مقدم‌ترند .

همه آدم‌ها با هم برابرند ، اما سیاه‌ها بدبخت‌ترند و سفیدها برترند ...

البته تبعیضی در کار نیست ؛

در کل همه آدم‌ها با هم برابرند ، اما بعضی‌ها برابرترند !!!

خدايـــــــــــا ،

دخـلـم با خـــرجـم نميـــخــواند ،

کـــم آورده ام ،

صـــبري کـــه داده بـــودي تــمــام شـــد ،

ولـــي دردم همـــچـــنان باقيــــــست !!!

بدهکـــــــــار قلــــــبم شـــده ام ،

ميــــــدانم شـــرمنــــــده ام نميــــــکنـــي؛

باز هــــــم صـــبـــــــر ميــــــخـــواهــــــم...

تو صدای پایت را

به یاد نمی آوری

چون همیشه همراهت است

ولی من آن را به خاطر دارم

چون تو همراه من نیستی

و صدای پایت بر دلم

نشسته است

پنجره را بازکن واز این هوای مطبوع بارانی لذت ببر...

خوشبختانه باران ارث پدر هیچ کس نیست !

(حسین پناهی)

در شهر توریستی اسکاگن میتوانید این زیبایی را ببینید.این شهر شمالی ترین شهر دانمارکی هاست

که در آن دو دریای بالتیک و شمال به هم رسیدن .این دو دریای مختلف با هم یکی نمی شوند  

وبنابراین این راستا به وجود می آید.

و این همان چیزی است که در قرآن آمده است

خداوند در سوره مبارکه الرحمن  از آیه ۱۹ تا ۲۲ می فرمایند

دو دریا را به گونه ای روان کرد که با هم برخورد کنند اما میان آن دو حد فاصلی است که به هم تجاوز نمیکنند

پس کدامین نعمت های پروردگارتان را انکار میکنید

از آن دو مروارید و مرجان خارج میشود

همچنین در سوره مبارکه فرقان آیه ۵۳ آمده است که

و اوست کسی که دو دریا را موج زنان به سوی هم روان ساخت این یکی شیرین و آن یکی شور و تلخ است

و میان آن دو حریمی استوار قرار داد...

بناپارت

اگر نیمی از لشگریانم ایرانی بودند تمام دنیا را فتح کرده بودم.

آدولف هیتلر

اگر مهندسان اسلحه ساز من ایرانی بودند صد سال قبل از تولدم نازی دارای بمب اتمی میشد.

پیامبر اکرم(ص)

روزی مردانی از سرزمین پارس به دورترین نقطه ی علم خواهند رسید.

بن لادن

اگر دنبال مردانی هستی که تا پای خونشان از عهدشان دفاع کنند در سرزمین پارس به کاوش بپرداز.

اسکندر

اگر روزی دیدی که مردی به خاطر کشورش حاضر شده تمام فرزندانش را قربانی کند بدان که آن مرد اهل

امپراطوری پارس است.

سلامتی همه ایرونی ها

 استادى از شاگردانش پرسید: چرا ما وقتى عصبانى هستیم داد می‌زنیم؟ چرا مردم هنگامى که خشمگین هستند صدایشان را بلند می‌کنند و سر هم داد می‌کشند؟ شاگردان فکرى کردند و یکى از آن‌ها گفت: چون در آن لحظه، آرامش و خونسردیمان را از دست می‌دهیم استاد پرسید: این که آرامشمان را از دست می‌دهیم درست است امّا چرا با وجودى که طرف مقابل کنارمان قرار دارد داد می‌زنیم؟ آیا نمی‌توان با صداى ملایم صحبت کرد؟ چرا هنگامى که خشمگین هستیم داد می‌زنیم؟شاگردان هر کدام جواب‌هایى دادند امّا پاسخ‌هاى هیچکدام استاد را راضى نکرد. سرانجام او چنین توضیح داد: هنگامى که دو نفر از دست یکدیگر عصبانى هستند، قلب‌هایشان از یکدیگر فاصله می‌گیرد. آن‌ها براى این که فاصله را جبران کنند مجبورند که داد بزنند. هر چه میزان عصبانیت و خشم بیشتر باشد، این فاصله بیشتر است و آن‌ها باید صدایشان را بلندتر کنند. سپس استاد پرسید: هنگامى که دو نفر عاشق همدیگر باشند چه اتفاقى می‌افتد؟ آن‌ها سر هم داد نمی‌زنند بلکه خیلى به آرامى با هم صحبت می‌کنند. چرا؟ چون قلب‌هایشان خیلى به هم نزدیک است.فاصله قلب‌هاشان بسیار کم است. استاد ادامه داد: هنگامى که عشقشان به یکدیگر بیشتر شد، چه اتفاقى می‌افتد؟ آن‌ها حتى حرف معمولى هم با هم نمی‌زنند و فقط در گوش هم نجوا می‌کنند و عشقشان باز هم به یکدیگر بیشتر می‌شود. سرانجام، حتى از نجوا کردن هم بی‌نیاز می‌شوند و فقط به یکدیگر نگاه می‌کنند. این هنگامى است که دیگر هیچ فاصله‌اى بین قلب‌هاى آن‌ها باقى نمانده باشد.این همان عشق خدا به انسان و انسان به خداست است که خدا حرف نمی زند اما همیشه صدایش را در همه وجودت می توانی حس کنی اینجا بین انسان و خدا هیچ فاصله ای نیست می توانی در اوج همه شلوغی ها بدون اینکه لب به سخن باز کنی با او حرف بزنی...