عجب دنیایی شده...

کوچه ها را بلد شدم...

مغازه ها را...

و رنگ چراغ قرمزها...

حتی جدول ضرب را...

و دیگر در راه هیچ مدرسه ای گم نمیشوم..!!

اما گاهی میان آدم ها گم میشوم...

آدم ها را بلد نیستم هنوز..!!

می شود این رمضان موعد فردا باشد؟

آخرین ماه صیام غم آقا باشد؟

می شود در شب قدرش به  جهان مژده دهند:

که همین سال ظهور گل زهرا باشد؟

این روزها

حرف زیاد می زنم

اما...!!

حرفم را نه...!!

همـه ی  قـراردادها راکـه

روی کـاغـذهـای بـی جـان نـمی نویسند !

بــعـضی از عـهـدهــا را

روی قــلـب هـای هــم مـی نــویــسـیـم ...

حـواست به ایـن عـهـدهـای غـیـر کـاغـذی بـاشـد ...


شکستنشان

یـک آدم را مـی شـکند !!

من خدا را در قلب كساني ديدم

كه بي هيچ توقعي مهربانند

می توانی مکه و مدینه و سوریه

برای زیارت نروی

و بروی زاغه نشین های کنار شهرت

و برای مردمت

 یک پیامبر آرامش یا خدای مهربانی باشی

کاش می دانستی که

تو خودت برای خیلی از آدم ها خدایی

که منتظرش هستند

تا امشب بچه هاشان گرسنه به خواب نروند...!!