شاید آن روز که سهراب نوشت

تا شقایق هست زندگی باید کرد...

خبری از دل پر درد گل یاس نداشت

چه شقایق باشد چه گل پیچک و یاس؛

جای یک گل خالی است!!

تا نیاید مهدی(عج)

زندگی زیبا نیست!!!

تو چه دانی که پس هر نگهِ ساده‌ی من...

چه جنــــونی؛

چه نیـــــازی؛

چـــه غمــیست؟

آבم بـآیـَد یــﮧ "تـــُو" داشتــﮧ بـاشـِــﮧ

ڪِـﮧ هَـر وقـت اَز هـَمــﮧ چــے פֿـَـستـِــﮧ פּ نـا اُمیـد بـوב,

بـهـش بــِگـــﮧ:

مـُهـم اینـــﮧ ڪِـﮧ تــُــــو هـَستـے

بیـخیـالِ בنـیـا...

از قــــول مـن...

به بــــاران بی امــــان بگو:

دل اگــر دل باشـــد؛

آب از آسیـــاب علاقــه اش نمی افتـــد..!!

دست‌هــــایت را

که بـــاز کنی؛

به هیــــچ جا بنـــد نیستم...

سقـــوط می‌کنـــم..!!!

هرچه آدم می‌گذارم در کفه‌ی دیگر؛

بــــاز تــــو...

سنگیــــن‌تـــــری...!!!

ﻣﻦ ﻫﻨوز...

ﮔــــﺎﻫﯽ

ﯾﻮﺍﺷﮑﯽ ﺧﻮﺍﺏ ﺗــــﻮ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻢ...

ﯾﻮﺍﺷﮑﯽ ﻧﮕﺎﻫـــﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ...

ﺻﺪﺍﯾـــﺖ ﻣﯽ ﮐﻨــــﻢ...

ﺑﯿﻦ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ،

ﺍﻣﺎ ﻣﻦ ﻫﻨﻮﺯ

ﺗــــﻮ ﺭﺍ

ﯾﻮﺍﺷﮑﯽ ﺩﻭﺳـــﺖ ﺩﺍﺭﻡ...!!!

گــــاهی

یک پیراهن چهارخانه ی مردانه هم حتی

می‌تواند خانه‌ی آدم باشد؛

که دل‌تنگی هـــایت را در جیبش بریزی...

و دگمه هــــایش را

برای همیشه ببنــــدی..!!

مهربانـــم

عالـــم از توست...

غریبانه چرا می گردی؟؟